Gözlerinin içine bakar ve beklerim

Beklediklerim ulaşmaz kulağıma…

Kulaklarıma inanır hemen lanet zihnim,

Kalbim acır,yine de dayanır bu sancıya.

Ya ben ben değilim,

Ya suretim kendinden gafil,

Ya da kifayetten uzağım hep,

Bensiz akar cümlelerim.

Bazen tevazudur gerçeğin örtüsü,

Bazen de incitmek korkusu…

Yalan girdiğinde titrer içim,

Ne ben beni ezer geçerim,

Ne de atmosfer ahalisine

Kibirle karışır sesim.

Bir parlar bir söner alevim,

Objektiften sızar ışığım tüm gücüyle

Bas işte o an deklanşöre,

Bas ki mutlulukla dolsun o mat film.

Biliyorum olmuyor bazen…

Bazenler heplere yenik de düşüyor bazen.

Biliyorum…

Ama…

Somurtan pozlarım çoklaşsa da,

Ben buradan göçer giderim edası

İllet gibi suratıma yapışsa da,

Gözlerim hipermetropçasına ufka dalsa da,

Burdayım,bir yere gitmiyorum…

Çünkü…

Çünkü seni seviyorum…

İnandıklarını yıksam keşke üfleyerek,

Önyargıların uçup gitse öylece…

Ulaşsa tüm satırlarım kalbine…

Ulaşabilecek kadar değerli olsalar keşke…

Bir şarkım olsa unutulmasa,

Bir öpücüğüm olsa,uçursa bulutlara,

Bir ben olsa hep yanında kalsa,

Bir ben olsa beni sana anlatsa…

Ne benden o ben çıkar,

Ne satırlar kalbine uçar,

Ne dudaklar öyle dokunur tene,

Ne de şarkım çalınır son bir kere…

Bir şeyler kırık döküktür,

Bir şeyler ufalanmıştır gitgide,

Ama severim ben yine de…

Korkarım hep seni üzmeye,

Korkarım kendimi senden esirgemeye.

Yalnızlık boğarken beni,

Yalnızlığa boğamam seni,

Bırakamam o iğrenç dehlizlerde…

Ama belki benimdir dehlizin kendisi,

Belki bendedir yalnızlığın laneti.

Belki bitmeli bu işkencen sen gülebilirken,

Belki limanda başka gemi vardır.

Binip gitmelisin belki

Benimkinin geleceği gün meçhulken.

Hepsi dursun bir yerde…

Tek bir dilek var şimdi içimde:

Sarılmak istiyorum doyarcasına,

Hissetmek istiyorum seni,

Güzel kokunla birlikte.

Gözlerin değsin gözüme,

Ellerin değsin tenime,

Sonra ne olursa olsun…

Ne olursa olsun be!

Üzüntüler kırgınlıkla kol kola,

Uçup gitmiş oldu böylelikle.

Ben çok sözcük israf etsem de,

Bilirim,böyle kavuşacaktır cümlelerim nihayete.

Uykunun kollarındasın şimdi,

Keşke bana da yer olsa içerde.

Bak yalnızım yine bu saçma şehirde.

Uykular tatsız yine…

İçim doldu,

Taşması an meselesi…

Ben bitireyim bu şiiri en iyisi,

Yoksa bitmez bu gidişle…

Cümleler karışırken harflerin gizemine,

Uzanırken gece gündüzün maviliğine,

Uykum da gelmişken iyice,

Bedene bir küçük mola geldi misafir takımdan,

Basket olmazdı zaten turnikeye girsem de…

İyi uykular aklım-misafirim,

Evindeymiş gibi davran bedenimde.

Arada da ruhuma yer aç,

Uçursun beni bilinmeyenin

Sevdiğimle kesiştiği güzel şehirlere…

Etiketler: Kasya, Şiir