İzin ver kelimelere
Düşsünler dilinden özgürce
İçindeki sandık tıkabasa dolmuş
Rahatlatonu da kendini de
Kalbin yosun tutacak
Açamazsan yüreğini kimseye…
Kelimeler değil özgür bırakacağın
Sensin tutsak,o küflü zincirlerin içinde
Zırhını çıkarmıyorsun hiç
Kim korkuttu seni böyle?
Ama biliyorum,sevgin hala nefes alıyor
O kalın zırhın içinde
Pek yakışmıyor o ağır kılıç
Küçük,güzel ellerine
Bırak onu,dokun ellerime
Sıcaklığım sarsın seni de
İzin ver güzel gözlerine
Bir kere de güvenle baksınlar
Aynadakinden farklı bir yüze
Bu zırhlara seni gömenler hakediyor da
Güvenini haketmeyen ben miyim sadece?
İzin ver koruyayım ikimizi de
Yüreğin benimleyken
Benden güçlü yok sanki gezegende
Tek dileğim var şuan:
Mutluluğu yeniden görebilmek gözlerinde
Sadece bir şans ver bana
Götüreyim seni uzaklara
Yeniden gülümseyeceğin şehre
Yağan yağmur temizledi yüzünü
İstersen izin vermem bir daha
Tuzların yüzünde birikmesine
Acının gözlerindensüzülmesine…
Rahatsın belki o kabuğun içinde
Ama hislerinden kaçamazsın böyle
Ben gidiyorum,hadi gel benimle
Ya da kal böyle,çürüsün ruhun öylece
Sonsuza dek bekleyemem seni
Bir hayalet gibisin gecelerimde
Ben canlıyım,yaşamalıyım,
Hissetmeliyim hayatı her rengiyle
Korkusuzca da teslim ederim
Azrail emaneti almaya geldiğinde
Ya gel benimle hayata
Ya da bekle ölümünü bu ıssız odada
Ya soyun karanlığından cesurca
Ya da göm kendini canlı canlı
Hayat denilen şu kısacık âna
Etiketler: İzin ver kelimelere, Kasya, Şiir
