4
Köle ve kraliçe
Sen koşadur hayatın peşinde
Beni boşver, akar gider bensiz de
Biri gider diğeri gelir
Kalanlar hep kendi halinde
Hayat ışığı bile yutar olmuş
Karadelik kumaşından peleriniyle
Ben neyin peşindeyim böyle
Ruhum zalimlerin elinde
Acıt canımı,zırhım yok nasılsa
Ruhum benimdir,senin elinde olsa da
Bir gün bakmışsın eriyiverir zincirlerim
Başka köleler ararsın kendine sonra
Sen farketme,önemseme beni
Önemsediğini san,yeter o sana
Gölgeyim belki gecelerinde sadece
Adım bundan ibaret belki sana
Var mıyım gerçekten hayatında?
Yoksa bir ritüel miyim akşamlarında?
Doğru davrandığını hatırlat hep kendine
Böylece köle değil,
Kraliçe olacaksın hep tahtında.
Bir gün devran döner
Varırsın sen de köleliğin tadına
Geç olur,kırılmıştır kalpler çoktan
Kırıklarını temizleyemezsin sonra
Neden insan canı acımadan ders almaz?
Başkalarının tecrübeleri niye yetmez ona?
Hakedenler vardır elbet acıtılmayı
Ben de mi onlardanım yoksa?
Bırak,sana açıklamama gerek yok
Anlamayacaksın beni nasılsa
Bir gün anlarsın hislerimi ama
İş işten geçmiş olur o zaman da.
Hadi hayat sen devam et akmaya
Sen bir uca git,ben öteki uca
Gün gelip bir tek tanrım kalacak benimle
Asıl vefam O’nadır,hep O’na…
İlginizi çekebilecek diğer yazılar
Yorum yazın
