Yaklaş usulca,dokun bir kez daha
Sana aşık,sana deli dokularıma.
Elin titresin yine dokunurken,
İyileşsin kalbimi saran,
Korku dedikleri amansız veba.

İster miydin gerçekten burda olmayı?
Yoksa bu senelerin bir alışkanlığı mı?
Parmağındaki halka ağırlaşırsa daha,
Bana saklı göz yaşı kalır mı?

Sormak için gözlerin gerek,
Yutkunuşunu duymam gerek.
Bitiyorsam içinde,bilmem gerek,
Birden gidersen kalp dayanır mı?

Kimler yanında şimdi?
Gülüşün kimlere hayat âbı?
Düşünürken eriyor ,acıyor içim,
Yutkunmak hiç bu kadar zor olmadı.

Gelemedim,yandım,bittim,
Gelemedin,gel diyemedim.
Hayat aktı rimellerinle,
Ellerimle silemedim.
Yapamadım,saramadım belini,
Acıtan sözler acımdandı…

Haykırış doldu yürek,
Şimdi bile sızlıyor
Burnumdaki acıya doygun direk,
Derdime yok ki çare,
Çareler bahara kaldı.

Yüreğim korkar,tirer,
Yüreğim ağlar sessizliğinde.
Bir minik kuş yavrusuydu,
Kara kışta yapayalnız kaldı.

Gözlerim kapanırken her gece,
Eksik ruhum çekilir köşesine.
Ah bir dokunsa sana,
Bir duysa dünyalara bedel kokunu…
Ama alıştı,yalama oldu ki
Bu acıyla bile uykuya daldı…

Son cümlem göz yaşına gebe.
Kelimeler düştü pervasızca yine,
Nokta ıslakça düşmek üzere,
Son cümlemin sancıları arttı…

Etiketler: Kasya, Noktamdır göz yaşım, Şiir