Saydam

Hicaz sıyrıldı rasttan,
Yüreklere yüzdü geldi derinden
Kalpler uyuştu,hüzün doldu,
Düştüler aklın dilinden.

Başlangıçlar rast
Sonlar hep hicaz mı?
Ezgilerin makamı
Dünyadan değil,gözden.

Kaybetmeyi göze alıp sevdik
Güzel günü kötü sayesinde bildik
Ölümü hak bilip dünyaya geldik
Şimdi bu sitem neden?

Saydam mı hayat gerçekten?
Saydamsa bu körlük neden?
Her baktığımda değişik bu dünya
Bir hata var,ya akıldan,ya gözden.

Ben bildim dedim de bilemedim,
Mutlulukla yükselmişim yerden,fark edemedim,
Ah,ben düşüşü de hesap edemedim,
Düştüm ama üzülmedim,
Unutmadım çünkü hediyemi;
Hayat güzeldi yüksekten…

Çok sevdim,hep sevdim,severim,
İnsanım,çamurum sevgidir benim.
Gitsen de,göremesem de erimez sevgim,
Hasretin rüzgarıyla daha da güçlenir,
Sevgi buzdan değil,ateşten.

Bir gün gelir ben de giderim
Seveni,sevileni orda beklerim
Ruhlar yalnız kalmaz bilirim
Yalnızlık yalnız var edenden…

Sence paylaşmaya değer mi?

İlginizi çekebilecek diğer yazılar