Sevimli miskin

Uyan!
Uyan ey sevimli miskin…
Sabah çoktan geçti.
Bu kadar mı küskünsün güneşe?
Bu kadar mı aşıksın geceye?
Farkında değilsin belki ama,
Hayat günde,ölüm gecede.

Gamzelerinden ışık damlardı,
Şimdi karanlık çökmüş içlerine.
Oyuncağındı hayat,eğlencendi,
Nerden bulaştın sen
Karamsarlık denen iğrenç virüse?

Kendin seni tanırken sözler verdin,
Şimdi hepsi turfanda kaldı.
Sen hayaller kurarken,
Hayaller zamanın sırtında
Çoktan ufka ulaştı.

Hiç mi değişmez insan?
Hiç mi ders almaz?
Bu düzen senle doğmuş,
Sensiz bozulmaz.
Sen yoksan günlerde,
Değişmek mümkün olmaz.

Bu kadar da düşme,
Boşverme kendini!
Yerdeysen kimse kaldırmaz.
Bırak zevklerini yerlerine,
Yersiz zevk bize yakışmaz.

Çıkar başını sudan artık,
Nefes al biraz!
Soluksuz hayat yaşanmaz.
Gafletin denizi ılıktır,
Musluğun suyu gibi uyandırmaz.

Hadi,kalk,
Silk üzerindeki yıllanmış tozu.
Çek derin bir nefes
Ve dene bir daha.
Sen kadere uyma,o uysun sana.
Yaprak değilsin ki
Savrulasın rüzgarla.
Şükret ki güneş doğuyor her sabah,
Bir şans daha veriliyor her gün sana.
Kızdırma şansları,gücendirme daha fazla,
Bir daha gelmezler yoksa…

Sence paylaşmaya değer mi?

İlginizi çekebilecek diğer yazılar