Duyuyor musun?
Dünya dediğin bitti bu sesle
Vadedilen günü unuttun
Geldi çattı bak sessizce

İnsanlar,nereye gidiyorsunuz böyle?
Kaçacak yer mi var?
Yer,gök girmiş birbirine
Korku sinmiş gözlerinizin ferine
Kalbim nasıl da çarpıyor bak
Duracak neredeyse…

Çöktüm dizlerimin üstüne
Firavun geldi gözümün önüne
Pişmanlık dolarken iliklerime
Dünya batıyor gözlerimin önünde

Al canımı artık Azrail
Dayanamıyorum bu dehşete
Güzelim şehrim başıma
Yıkılıyor çığlıklar eşliğinde
Kan kokuyor deniz
Çıldırmış toprak
Bu nasıl korkudur ya Râb?
Tir tir titriyorum
Titreyebiliyorum sadece…

Gökyüzü bulanık
Her yer karanlık
Ben sanık,
Can tanık,
Kan donuk,
Ruhlar uçuşuyor
Meleklerle birlikte
Tek nûr onlar
Şu minik cehennemin içinde

Kazandım sandım
Eğlendirdim kendimi
Zevkim geçiciymiş meğerse
Zaman çok derdim
Bitiverdi bak sessizce
Yaşıyorum sandım
Ölüyordum sadece.

Ölecekse bir gün her canlı
Yaşamak,yavaşça ölmekti belki de.
Kelebek bir günde ölürmüş,
İnsan daha büyük bir ömürde,
Peki ömürler kimin elinde?

Hayat yalan diyenler
Doğruyu bilirler sandım;
Doğruyu bilenler
Niye şimdi korkuyorlar böyle?
Hazır değiller miydi yoksa
Mevlânâ gibi bu “düğün günü”ne?

Yalan dediler Hakk’a
Niye şimdi hepsi eğiliyor önünde?
Yine görmüyorlar,işitmiyorlar
Ne değişti birden?
Kıyamet haktır denmişti
Bunu gördüler belki de

Siz inanmayın,siz bilmeyin
Görseniz de mucizeyi
Peşinden gitmeyin
Bilge sanın kendinizi
Cehaleti terk etmeyin

Bana istediğinizi diyin
Kalkın küfür de edin
Haklı çıkarın birbirinizi
Egolarınızı tatmin edin
Ben Azrail’le kucaklaşırken
Siz celladınızla yüzleşin

Bırakın haksız olayım
Bırakın boşa kürek çekeyim
Ben bir aptal,
Ölmüş gitmişim kime ne?
Boştu yaptıklarım sizce
Öyle olsun,
Anmasın beni tek kişi bile

Peki ya doğruysa dediklerim?
Ya cevherse şu sözler acizane?
Dua edin de öyle olmasın derdim ama
Dua da etmezsiniz,bilirim.
Eh,yolunuz açık olsun
Daha ben ne diyim…

Etiketler: Kasya, Şiir