Yüz bin yıllık lanet…

Bulut gardını bozdu,
Kılıcıyla soğuğa hamlesini yaptı.
Rüzgardan dövülmüş kılıcı,soğuğunkine çarptı.
Çarpışan kılıçlardan şimşekler fışkırdı.
Altında kalmadı soğuk bu ani vuruşun,
Kılıcını bulutun göğsüne sapladı.
Kılıcın girdiği yerden bulutun şeffaf kanı
Damla damla yer yüzüne aktı.

Damla inerken hızlandı,
Şekli değişti.
Tam küçük çocuğun
Göküzüne açtığı ellerine düşecekken,
Asılı kaldı havada,gidemedi.
Durdu zaman,enerji sabitlendi.
Zaman akmayınca ışık bile
Daha fazla ilerleyemedi.

Her şey,her şey dondu…
Ne damlalar milim ilerdedi,
Ne yer çekimi işledi…
Bir alim söylemişti bunu:
Zaman dursa bir anlığına
Kimse hiç bir şey bunu farkedemez
Hiçbirşey bundan etkilenmezdi…

Bir çocuk var şimdi
Bu yarı canlı fotoğraf karesinde.
Gözlerini gökyüzüne dikmiş.
Bulutla soğuğun dövüşü
Belli ki onu çok etkilemiş.
Susamış çocuk adeta bulutun kanına
Açmış ağzını,
Kana kana içmek istemiş.

Arkasında koşar adım annesi
Oğlu hasta olur diye endişelenmiş.
Ona şemsiyesini götürürken
O da herkes gibi donakalıvermiş.

Caddenin kenarındaki kafede
Üzgün iki göz,
Onlara doğru dalıp gitmiş.
Biri bağırıyormuş o sırada ona
Yanındaki sevgilisiymiş.
Tartışmaktan usanmış belki de.
Öyle açık ki durum,
Güzel kız çoktan,
Bedeninden uzaklara gitmiş.

Kafenin camekanına yaklaşan
Birbiriyle şakalaşan dört genç…
Hayatın eğlenceli yanı
Yüzlerinde çok güzel resmedilmiş.

Hemen arkalarında,
Yerde oturan dilenci
Boş betonlara bakakalmış
Önündeki üç beş kuruş
Onu gülümsetememiş…

Yolda sinirle kornaya abanan adam
Yüzündeki canlı öfkeyle,
Zaman akmaya mı başladı dedirtmiş…
Önünde yeşil ışığa rağmen ilerlemeyen adam
Belli ki telefonda
Koyu bir sohbetteymiş.

Bir kedi sarkmış bir camdan
Uçuşan kuşlarda kalmış gözleri.
İçindeki bastırılmış avcılık
Bakışlarından dışarı fırlıyor şimdi.

Hayatın bir kadını
Elinde efkârdan içtiği sigarasıyla
Adeta “yine de ayaktayım ulan” demiş.
İstemeden verdiği bu poz
Meleklerin zihninde yer etmiş.

Her yüzde farklı ifade
Kiminde hüzün,kiminde mutluluk var.
İnsana dair tüm duygular
Şimdi yayılmışlar ıslak caddenin
Biraz daha kuru köşelerine.
Hayat denilen uyku
Şimdi fazlasıyla somut
Meleklerin ışıktan gözlerinde.

Bir melek dayanamıyor,
Bu donmuş karede
Gidiyor küçük çocuğun yanına.
Okşuyor başını,sarıyor etrafına
Saflığın güçlü kanatlarını,
Acıya perde geriyor.
Çünkü o masum,olacakları hiç,
Ama hiç haketmiyor…

Derken…

Birden titreşiyor tanecikler,
Enerji salık veriliyor.
Asılı kalan damla
Düşüşüne geri dönüyor.
Herşey çoktan hareketlenmiş,
Sanki hiç zaman durmamış gibi
Kaldığı yerden devam ediyor.
Damla yavaşça düşüyor,
Küçük çocuğun eline.
Çok kısa bir an için
Çocuğu saran kanatlar
İnsanların gözünü alıyor.
Ama öyle kısa ki o an,
Daha uyartılar beyne yeni ulaştığında
Beyinler verileri değerlendirecek
Vakit bile bulamıyor.
Damla el ile buluştuğu anda,
Şerefi küflenmişin elinden çıkan
Cellat fermanı radyo dalgaları,
Haberlerde spikerin
“Çok miktarda C-4″ diye duyurduğu
El yapımı plastik cellata ulaşıyor…
Cadde havaya uçuyor…

İlk büyük sesten sonra
Kısa bir an sessizlik var sadece.
Sonra ilk şaşkınlık
Acı çığlıklara bırakıyor yerini.
Azrail topladı emanetlerin birazını,
Geri kalanların nasibi ise hastanede.

Toz bulutu gitti,
Sadece duman kaldı şimdi.
Yangın,patlamış camlar,
Yıkık dökük duvarlar…
Alabildiğine kan…

Minik bedeni saran melek
O saf,temiz ruhun
Sessizçe götürülüşünü izledi.
Cansız küçük ellere dokundu,
Yüzüne hüzün geldi.
Melekler ağlar mı bilmem ama
Ağlayabiliyorlarsa eğer
Bu muhtemelen böyle bir şeydi.

Melek izlerken bu acıyı
Ürküttü onu bile insanın nefreti.
Nasıl bir insan yapabilirdi bunu,
Böyle bir kini ona kim öğretti?
Lnaet etti melek bile
Kendine yediremedi…

Şeytan görse bunu
Eminim o insana gıpta ederdi.
Vücut bulmuş halinin
Yer yüzündeki iğrenç silüetini izlerdi.

Para,ün,konfor,
Acı,tatlı,ekşi,
Güzel,çirkin…
Bak hepsi oracıkta,
Bir anda sona eriverdi.
“İnsan” bir kez daha düştü
Bir parçası acının elinde
Diğeri sefilliğin,aşağılığın
En dibinde…
Hayatlar bitti,
Hayatlar devam etti.
Bu binlerce yaşındaki kısır döngü
Hiç usanmadı,hiç ders almadı
Aynı iğrençliğiyle sürüp gitti…

Not:Tüm cinayetlerden ve tüm zulümden dolayı allah insanı affetsin…

Sence paylaşmaya değer mi?

İlginizi çekebilecek diğer yazılar