(Bu da yine eskilerden ama en sevdiklerimden…)
Anahtar Parça:A Gift of a Whistle-Braveheart Theme
Karanlık vardı önce…
Bir nokta göründü uzaklardan…
Hızla yaklaştı,dağıldı,
Yayıldı karanlığın sonsuzluğuna.
Parçacıklar soğurken zamanla,
Küllerinden mavi gözlü bir bebek doğdu,
Dünya koyacaklardı adına…
O zamandan belliydi akıbetimiz,
O zaman yanmıştık aslında biz,
Yanmaya gelmiştik dünyaya.
Biz hep kötü bildik yangını.
Ama belki yanmak gerekti
Uzanmak için ruhlarımıza.
Yanıyor dünya,yanıyor güneş,
Yanıyor aşıklar göğün altında.
Yanıyor günahlar bilinmeyende,
Yanıyor yürekler gidenlerin ardında.
İs kokuyor şehrim,
İs kokuyor hep dünya…
Bıraktık kendimizi yangınlara.
Küllerimiz savrulurken rüzgarla,
Biz suyu arıyorduk hala.
Suyu bulamadık belki ama,
Bağışıklık kazandık yangınlara.
Bundandır ki yandıkça söndük,
Söndükçe yandık,
Ateşledik fitilimizi yeniden,
Tüm aşklarımızdan sonra…
Etiketler: is kokulu bebek, Kasya, Şiir
Eylül 20th, 2008 at 23:38
burakcığım yüreğine sağlık… yanmaya geldiğimiz doğrudur… yanmaya ve yandıkça şekil almaya… is en doğal esansımız dünya üzerinde… ter kokumuzdan evvel gelen ve özümüzü oluşturan yangınların şahidi tadında…
yanacağız ki yanmamanın hasretine varacağız… yangınlarımız dinecek birgün… belki yanmaya bile hasret kalabiliriz… kim bilir…
Eylül 21st, 2008 at 01:52
Sm ye pek bi katılasım geldi yanmak kaderi insanoglunun
Eylül 21st, 2008 at 04:04
Bence yanmayı değil de yanıyor olma irinisini seviyoruz aslında.
Eylül 21st, 2008 at 04:37
mevlana der ki:”hamdım,piştim,yandım”
bir karşılık olmalı her güzel şey için.belki de onu güzel yapan şey bu karşılıktır.belki çok rahat elde edilebilecek şeyler kaybediyordur gözümüzde güzelliklerini. su güzeldir,ama hiç bardaktakine ne güzel diye bakmayız.sadece içer ve rahatlarız o kadar.ama susuzluk çektiğimizde… erişemediğimizde suya… o zaman işte güzel olur çamurlu su bile.yanmak da bir şeylerin bedeli elbet…
evrenin doğasında var… bizim de doğamızda olmalı bence…
Eylül 21st, 2008 at 06:28
Hayırlı Olsun Burak… Güzel olmuş yeni alanın…
Muhabbetle…
Eylül 21st, 2008 at 06:31
Ateşledik fitilimizi yeniden,
Tüm aşklarımızdan sonra…
Hiç sönmek istemedik zaten…
Çok güzel olmuş. Yüreğine sağlık…
Muhabbetle…
Eylül 21st, 2008 at 14:31
teşekkürler sevgili şafak… ziyaretin çok mutlu etti inan! her zaman beklerim. senin kadar kuvvetli olmasa da kelâmımız,karalıyoruz işte…
Eylül 24th, 2008 at 10:45
mavi gözlü çocuğun gözleri is yüzünden karaya çalsa da, yeryüzündeki son insan kalana dek umut vardır benim yüreğimde…