Anahtar Parça:Underwater March
Su sesi…
Sadece su sesi var şimdi.
Yankılanıyor fayanslardan
Genç adamın kulaklarını dolduruyor.
Onun için melodilerin sonuncusu bu
Uyuşturuyor onu sanki biraz daha
Damlaların değişmeyen temposu…
Güzel bir manzara bulmalıydı belki
Veda edecekse madem bu dünyaya
Yapmak istediklerini yapıp gitmeliydi.
Belki bir yerleri soyup
Bir kaç gün gününü gün etmeliydi.
Onu hırpalayan bir kaç zengin züppeyi
Adam akıllı bir dövmeliydi belki.
…
Tüm bu düşünceler
Bitik bir gülüşle fırlıyorlar dışarı
Elindeki siyah metalden yansıyıp
Sonsuzun koynunda yok oluyorlar.
Yumruğunu sıkarken genç
Bir kaç damla dışarı atıyor kendini
Feri sönmüş kahverengi gözlerden.
Bakışlar çoktan düşmüş
Kaşlar korkutan bir vadi
Vadide karanlık var sadece
Güneş az önceki gülüşle uçup gitti…
Derin bir nefes alıyor
Bir yudumluk cesaret gerek
Dayıyor çenesinin altına namluyu
Dinmeli titremesi artık
“Iskalamak” felaket demek…
Gözlerini sıkıca kapatıyor genç
Tetiğe dokunuyor yavaşça
Şimdi minik bir itme
Azrail’i tepesine dikecek.
Ama…
Göz kapakları görünüşe göre
Buna izin vermeyecek.
Bu yitik beden
Hazır değil henüz gitmeye
Hayatı akıyor gözlerinden
Belki de şehir efsanesinin
Bilinçaltına etkisiyle…
Film geri sarıyor hızlıca
O aldatan küstah yüz
Tekrarlanıyor perdede
Hayatına anlam katan kadının ihaneti
Acı olup çökmüş bedenine
Acı şimdi kurşunun barutunda
Dağlıcak acnın kristal kırıkları
Ani bir patlama ile.
Tabi film böyle devam etmezse…
Geriye,güzel günlere gidiyor film.
Anılarda ne güzellikler varmış meğer böyle.
Arkadaşlar,gülüşmeler,eğlenceler…
Başını okşayan,o sıcak,sevgi dolu kadın
“Anne” diye haykırıyor bir şeyler şimdi
Yüreğinin ta derinlerinde.
Üniversite yılları,lise yılları…
Daha da öncesi,çocukluğu,oyunları…
Babasıyla yüzmeyi öğrenişi bile var
Hatıraların derinlerinde…
Böyle bir hayat,güzellikler
Ona bahşedilen bunca mutluluk
Bunca güzel renk…
Bitecek mi şimdi
Tek kurşunla,bu soğuk
Loş ışıklı,ıslak yerde.
Nankörlük değil mi bu,
Herkese,bildiği her şeye…
Ne için peki?
Bu bir ödül belki,
Tükrük bezini yormaya değmeyecek
Aşağılık sevgiliye.
Bak o yok burda,
Ama nefes dolaşabiliyor onsuz da ciğerlerinde.
Hayat o değilmiş demek ki
Hücrelerin aynı fikirde değil seninle.
Düşünceler akarken
Bazen çığlık çığlığa
Bazen sessizce,
Genç adam çoktan düşürmüş silahını
Kapanmayacak burda bu perde.
Bunlar son yaşlarıydı son 5 yıl için
Akıp gittiler onlar da
Son demde, acılarıyla birlikte.
Kalktı genç yavaşça
Girdi duşun altına
Temizlendi kirlerinden iyice.
Çıktı duşundan,giyindi güzelce
Erkenden çıktı evinden
Güneşi izlemek istedi
Boğaz’ın eşsiz güzelliğiyle
Bindi kalkacak ilk vapura
Geçti üst katta
Esen rüzgarı iyice emebileceği
Bir de çayını içeceği güzel bir yere.
O gökyüzünün kızıllığında
Boğaz’ı izlerken sessizce
Karşısındaki bitkin kız
Çoktan dalmış ufkun derinliklerine
Simitine ortak olmak istiyor kızın
Vazgeçiyor “çekinme” duygusunun emriyle
Belki anlatmak istiyor içindekileri birine
Simit aslında bahane…
“Hadi neyse…”
Bu sözle geçiliyor mevzu
Genç devam ediyor sabahı içmeye…
Yapmak üzere oldukları,şimdi kâbus sanki
Kıyacaktı az daha şu ruhuna,bedenine…
Ama “uyandı” yüreği
Uykunun gafletinden sıyrıldı gece bitince
Gaflet aşka gizlemiş kendini
Uyanmasa götürecekti onu ecele.
Gaflet neredeydi aslında?
Sevgisinde mi,aşkında mı sadece?
Daha derinlerde,çok daha derinlerde…
Uyandı genç,indi tekrar yer yüzüne.
Hayatın kuralını yaşadığını biliyor
Kâbuslar olmasa,
Rüyaların güzelliği nerede?
Evet uyandı kâbustan,
Ama gördüğü şey de bir rüya yine…
Gün güzel başladı
Hayat değişti yeni günle
O şimdi daha güçlü
Şimdi daha yakın
İçinde mutluluğun sırrını barındıran
İnsanlıkla yaşıt parşomene.
O ne taşta yazılı,ne kağıtta,ne resimde
Kalemi ruhtur,
Harfler ise kazınmış
Yüreklerin derinliklerine…
