Uyanış-3

Anahtar Parça:Evanescence-Taking Over Me

“Sıcak güneş, değ hadi tenime
Mutluyum bugün,sen de ritim tut benimle.
Ben arabamda çalan müziğe eşlik ederken
Yanımdaki tatlı kız çoktan daldı
Rüyaların büyülü alemine.
Tek elimle üzerini örtüyorum
Sarılıyor örtüye üşümüşçesine.
Gideceğimiz yere daha çok var
Uyumalı bu gece güzelce.”

Gün usulca batarken
Müziğin sesini kısıyor.
Arabası açıyor parlak gözlerini
Aydınlatıyor karanlığı
Delip geçiyor tüm gölgeleri.

Yoldaki kesikli şeritleri izlerken
Geride bırakıyor aklı gibi
Tüm sorunları,kötü düşünceleri.
Onlar şehirde kaldı
Dönünce nasılsa temizleyecek hepsini…

Arada yanında uyuyan güzele bakıp
Derinden içler çekiyor.
Evet,onu çok seviyor.
Bak,şimdi bunu haykırmak da istiyor.
“Ama kıyamam uyandırmaya” deyip
Parçalara sessizce eşlik etmeye devam ediyor…

Derken uyanıyor güzel
İçini eriten gözleriyle süzüyor onu
Bu bakışına bayılıyor.
O an içini kaplıyor
Engelleyemediği öpücük isteği.
Bir öpücük konduruyor yanağına
İçini ısıtıyor sevdiği de
Minik tebessümüyle.

Yavaşça yaklaşıyorlar bir benzinliğe
Issız biraz ,kimseler yok sanki
Ama arabası açlıktan ölüyor
İhtiyacı var biraz daha benzine.

Arabayı deponun yanına park ettikten sonra
Marketimsi barakaya ilerliyor hızlıca
Huzursuz ediyor bu karanlık,bu ıssız yer
“Çekip gitmeliyim” diyor bir an önce…

Görevliyi arıyor ama
Kimse yok bu kırık dökük yerde
Derken dışarı çıkıyor
Ve “şok” dalgası çullanıyor bedenine.
Adamın teki arabasına vuruyor sopayla
Üstelik eşi de içinde.

Hızla koşuyor,delicesine belki de
Kararıyor gözleri,
Sinirleri maksimum düzeyin teğetinde.
Elleri titriyor,
Düşünceler tsunami gibi
Vuruyor beyin hücrelerine.

Derken atlıyor adamın üstüne
Vuruyor tüm gücüyle
Sevdiği çıkıyor arabadan
Vurmak istiyor elindekiyle yerdeki adama
Ama sarılıyor ona başka bir gölge
Çığlığı yankılanıyor gecenin sessizliğinde

Çığlıkla deliriyor delikanlı iyice
Ama bir anlık arkasına dönüşüyle
Dünya kararıyor bir anda…
Ses yok,his yok,
Karanlık var sadece…

…

Hafifçe açılıyor bir an için gözleri
Kapanıyor tekrar bilinçsizce
Ve yine bilinci sessiz karanlığın ellerinde…

…

“Uyan” diyor bir ses derinlerden
Göz kapakları açılıyor yavaşça
Kısılıyorlar içeri sızan güneşle
Aklı bir an için hatırlıyor olanları
Hepsi rüyaydı diye karar veriyor
Ama karar bozuluyor başının arkasındaki
Dayanılmaz sancıyı hissetmesiyle.
O anda faltaşı gibi açılıyor gözleri
Hızlanıyor metabolizması
Adrenalin akın ediyor damarlarına
Ama nafile…

Çevresine bakmaya korkuyor
Felaketle yüzleşmenin korkusu
İşliyor iyice derinlerine.
Kafasını yavaşça kaldırdığında
Acılaşıyor birden,kurtlanıyor
Dünya denen şeker elma.

Canı,her şeyi,
Dünyanın en güzel yanı
Cansızca yatıyor şimdi karşısında.
Yırtılmış elbisesi
Yarı çıplak bedeni şimdi
Asfaltın soğuk kucağında
Kim bilir neler yaptılar ona
Nasıl yaktılar canını kim bilir
Kim bilir son sözü ne oldu
Veda ederken şu zalim dünyaya
…

Olamaz…

Aklının ipleri inceldi iyice
Ramak kaldı çıldırmaya.

…

Her şeyin bir rüya olması için
Yüreğinden geçen tüm dualar
Şu ıssız yerde attığı tüm acı çığlıklar
Hepsi… Hepsi yorgunlğu getirdi sadece.
İzledi sevdiğinin cesedini
Belki de gözlerinin tattığı
En anlamsız ifadeyle
Saatlerce…

Geçen saatler sonrasında
Bir sigara aldı
Patlamış dudaklarının arasına
Dumanı ölümüne çekti ciğerlerine
Nefessiz bırakacak kendini elinde olsa.
Öksürükle fırladı duman dışarı
Dayanırken soğuk duvara
Uzatmıştı ayaklarını
Oynatmadı saatlerce,felç olmuşcasına.

Gün batıyor şimdi sessizce
Güneş terkediyor orayı umursamazca.
Daha dün dünyanın en mutlusuyken
Şimdi kalbi katranla kaplandı
Rüyaydı belki güzel günler
Belki de genç adam şimdi…
“uyandı”…

Rüyalar tatlı
Uyanışlar acı.
Kâbuslar şeytanın uşağı
Sabahlar ölümsüz kurtarıcı.
Acılar geçici
Anılar kalıcı
Güzel anılar her zaman
Umudun biricik yoldaşı…

Sence paylaşmaya değer mi?

İlginizi çekebilecek diğer yazılar