Bir mim daha gördüm sanki!

Anahtar Parça Değil,okurken dinlenecek parça! -Dolapdere Big Gang- Gimme Hope Jo’anna

Bir mim gördüm sanki! Evet evet bir mim gördüm!

Sevgili Abraxas mimi değiştirme lanetini üzerine almak pahasına da olsa bana bir doğum günü mimi yollamış. Kendisini sevgiyle selamlıyoruz bu nadide pasından dolayı.

Kasyalara ara verdiğim anda böyle bir mim gelmiş olması,şu an okulun bilgisayar labaratuvarında olmam gerçeğiyle pek de örtüşmese de aldık efendim pasımızı,ayağımızla indirdik ve kaleye doğru pis burun ivmelendirdik.

Doğum günü miminin pek de yollanası insanlarından değilim aslında. Christmasta doğmak dışında pek de bir özellliğini hissetmediğim günün,tanıyanlarım ya da sevenlerim açısından da pek de hatırlanası olduğunu düşünmediğimden (çok yakınım bir kaç kişi hariç) doğum günü bana pek bir şey ifade etmiyor. Doğum gününde hediye beklemek de hiç bana göre değil tüm bu nedenlerden dolayı.

Olayın şu yönü de var tabi: Beklenti demek,büyük ihtimalle hayal kırıklığı demek. Bende durum “cool”,kafa rahat. (bkz. saçma ifadelerle okuyucuyu yormak) Hemen bu cümlenin akabinde bu yazıya da salak bir kategori ismi uydurdum. Bugün harbi bir gariplik var üzerimde.(sanki normalde yok -sus bi de sen üstüme gelme- gelecem-gel ulan-o değil de benim kim olduğumu bilmeyenler var burada-gitsinler bitlilimonu okusunlar-yok ya,oldu,başka ne yapsınlar?Emirlerini bekliyorlardı zaten-avukatımısın nan onların?-hayır ergenekonun-bir insan evladı nasıl olup da her zaman iğrenç olmayı başarabilir?bozuk saat hikayesini bilir misin sen?-bak üzerine gülben ergenekon esprisi yaparım bayıltırım kokudan- hakkaten iğrensin-şizofrenia deniyor buna- o senin bi taraflarının imali-ha benim ha senin,aynı organizmanın insanıyız şurda.-insaniyet namına sus allasen-tamam insanlık için bu fedakârlığı yapıcam-sağol canım benim!-yılışma nan-pff-tıss- yılan-yürü git lan!-peki)

Yine baştan almak vacip oldu. Bizde de böyle bir illet var işte,mukadderat.

Ne diyorduk? Evet,doğum günü… Efendim küçükken pek bir sevinirdim doğum günlerimde. Annem her seferinde çok klas (“esved” namına bir dahî: öğretmen bize “gut morning klas” dedi.) pastalar yapardı bana.Ben de o pastaların hem pudinginden,hem üzerindeki süs şekerlerden daha yapım aşamasında otlanır,bazen bu açlığım nedeniyle yayın esnasında teknik aksaklıklara da yol açtığım olurdu. Ayrıca benim doğum günlerime neredeyse hiç yaşıtlarım gelmezdi küçükken. Herkes benden büyük olurdu. Abiler ablalar “abıcı bıcı” modunda takılır,pastamdan otlanır,belki hediye de bırakıp kaçarlardı. (Aile dostları eşraf-ı mahlukatı ahaliyeyi muhassasa) 

Bunların “tee” el kadar kafam varkenden hatırlıyorum çünkü her sene bir önceki senenin fotoğraflarına bakar bakar olayları kendime anlatırdım.(Evet o zamanlardan deliydim ben,sonradan olmadı.) Ben büyüdükçe ne pasta yapılır oldu,ne arkadaşlar gelir oldu… Biz bilmezdik öyle sınıf arkadaşlarını eve toplayıp parti yapmayı. Bilseydik o zamandan başlardık kızlarla kaynaşmaya ama olmadı işte,nasip. (Lütfen şimdi fırlatılmasın terlik! Daha sonra toplayacağım ben hepsini…) Şimdi gençlik oralardan başlıyormuş da… Saçları dikmeler,en havalı kıyafetleri giyip nokia N bilmemnelerle ceza şarkıları çalıp kızları tavlamak diye “abidik gubidik tivist tivist” hareketler bile varmış.Şimdiki çocuklara yazık vala. Saçma gençlik dizileri ve yine saçma “trend”lerle yetişen bu nesil ileride neler yapacak çok merak ediyorum. Neyse konumuz bu değil.(Gidin Knigh Online,WoW oynayın kafede,göreceğim hepinizi ÖSS’de… )

Dediğim gibi işte,yavaşça azaldı doğum günlerinin anlamı. Tam da tadını anlayacağım,belki de arayacağım zamanlarda artık doğum günüm diye bir şey benim için pek de yoktu.Hemen ertesi günü hayatımın aşkıyla çıkmaya başlayınca zaten,benim doğum gününden ziyade çıkma yıldönümü olayı önem kazanmış oldu. Böylelikle arada da kaynadı bir nevi benim doğum günleri aslında.(Diğer gün daha önemli olunca tabi,olacağı buydu ) Bu konudan rahatsız değilim,yanlış anlaşılmasın. Sadece hikaye lafı getirdi ben de anlattım. 

Dur bakayım! Hatırladım! Son doğum günü pastam “Peki”ydi sanırım. Ondan bu yana her halta gıcık bir söyleyiş tarzıyla “peki” der oldum. (Hafiften mallık sezdiğim bir arkadaşımın bana bulaştırması da olabilir tabi. Muhtelif hipotezler mevcut. bkz. ağdalı türkçe bkz. yok artık bakmayınız. hipopotamus, hippi, hippo, zippo)

Tüm bunlar yanlış hatırladığım şeyler de olabilir. Tamamen uyduruyor da olabilirim. Bu aralar hafızam konusunda ciddi problem tespitlerim var. Allah sonumu hayır etsin. 

Şimdi sıra doğum günümde beklediğim hediyelere gelince: Bir adet iphone ya da bir adet psp ya da bir adet 150 kontör ya da bir adet vivident cube ya da … Ya da sallayın bunları,buralarda olun yeter…

Yahu bu yazıyı okumuşsun pek sevgili okuyucu,daha büyük hediye mi var Allah’ını seversen! Benim en ciddi,en gerçek beklentim budur. Gerisi fani,gerisi hikâye…

Hayat dediğin göz kırptıkça geçermiş…
Göz kırpmak kadar hızlı,
Bir yudum kadar sıcak,
Doyamayacak kadar kısa,
Bıktıracak kadar uzun…
Biz biliriz de dünyalık mı isteriz?
Haşa,yürekler yeter kadehleri
Bitmeyen efsunlu şarapla doldurmaya…
Şark dillerinde neydi adı,untuttum ama,
Buralarda sevgi diyorlarmış ona…

Bir mim gelmiş uzaklardan,
Fısıldamış,kıkırdamış kulağımda…
Bir minik gülücük atmış
Şımarık periler misali,
Kaçmak istemiş uzaklara,çok uzaklara…
Yakalamışım onu,kapatmışım kavanoza da,
Fırlatmışım önce KUZU‘ya,sonra CİYUWW‘a,
NiLAY da almış nasibini geveze periden,
Prenses imiş son kurban,
Gol olmuş dört şutta…

Kapın bakayım mimlerinizi,ceza olsun hepinize beni mimlemek! =)

Sence paylaşmaya değer mi?

İlginizi çekebilecek diğer yazılar