Merhaba… Mı acabaaa… :P

Vayy bee… İnsanın kendi blogu olunca da pek bi garip oluyormuş canımm… Şöyle bir baktım da,herkes ilk blog açtığında “merhaba ben de simi,şimdi bilmiosunuz ama gün gelip her postuma 50 yorum yazcaksınız…”,”ismim osuruktan teyyare.durun size isminin hikayesini anlatiim… benim babam pilot,beni dünyaya getirirlerken de babam gaz kaçırmış,gülüşmüşler falan,derken derken…”,”selam ben kuzu,blog açtım yehuu!bu da sloganım…” ,”merhabaa… ben serzeniş,işte ben de katıldım blog alemine,savunun adiler…” gibisinden kiminde cabbar cevval,kiminde tehdit vari,ama her birinden toyluk akan ilk postlara rastladım… (bazıları aslından biraz farklı olabilir ama aklımda öle kalmıştır…-aklına…-o senin de aklın-malesef öyle-silence please-danke schön-muchos gracias-ayva…)

E bu da benim ilk blog yazım ise,ben ne yazacağım yahu?

İlk yazıların bir de kötü özelliği şu ki eğer baştan berbat yazarsan,ileride resmen bittin… Kapat dükkânı git.Nerde o eski Osmanlı adetleri… Adam dükkanına gelen müşteriye:”Ben bugünlük rızkımı çıkardım,git azcık da aşşaaa dükkandan al” diyormuş. Bir gün de kuzunun “yeterin gayrı,gidin azcık bilmemkimi okuyun… kim olduğunu bilmesem de,insan insandır.” dediğini duydunuz mu? Ah ah…Blog ahlak ve disiplin kurulu kurup yolsuzluk yapacam o olcak… Neyse şiraze kaymadan devam edeyim.

Çocukluk anılarımla başlayayım dedim,yok onu bitlide yaptım zaten. (O yazıları millet okumuş mudur yahu? ) Ciddi bir şeyler yazsam daha baştan “pıyyk,gene mi pilav gene mi pilavv” efekti olacak. Ben de dedim ne yazacağımı yazarken harfli düşüneyim (kasyacı terimler sözlüğü-harfli düşünmek:sesli düşünmenin kağıda dökülerek yapılan cinsidir ve patenti kasyacıya aittir.bulun,vurun kafasına,alın elinden.) deyip bu yazıya giriştim.

Aslında benim yorumlarım bile çoğu blogcunun bir postu kadar uzun oluyor. Sadece benim yorumlarımı bilenler okuyor o yorumları ve bu da hoşuma gidiyor. İçlerinde bazen çok şey oluyor,bazen hiç bir şey olmuyor ama ben seviyorum kendi iç gıcıklaşmamı…

Derken derken… Bir de baktım ilk yazıyı yazıvermişim.

-Oo okuyucu bey/hanım hoşgeldin yahu
-Henüz hoş moş bulmadım. Sevimli birine benzetsem de seni bir zibizdilik kokusu mandalina kokusuna karışmış geliyor burnuma.
-Mandalina mı? Yok o parfümüm bitti,getircek kız arkadaşım.Bizim bura dağ başı,yok burda… (bargello sen nasıl dükkan açmazsın istanbula yahuu!! çakma parfümlerin güzel oluyor.)
-O zaman mandalina yedin.
-Hayır almıyorum. Geçen amcanın biri 1ytlye satıyordu kilosunu,iki kamyon sattı. Ondan sonra tansaşta 2,75 lik mandalinayı görünce soğudum market politikalarından,almadım.
-Pintisin o zaman.
-Akıllıyım desek?
-Gloria Jeans’e falan da gitmezsin sen şimdi.
-Gitmişliğim var bir kez ama uğramam bir daha öyle cins yere.
-Biraz kıro musun sen?
-Asıl sen biraz angut musun?
-Höyyt,ben misafirim dingil!
-”Nasıl misafir olunur” kitabını alır gözüne gözüne şaaparım…
-Iyy… Kaba şey…
-Gözüne dedim ama nerenden anladıysan oraya kabul et…
-İğğğrençsin…
-Erkeksen fazla yumuşaksın,kızsan fazla kaba. İki durumda da salaksın amca/abla…
-Ne seviyesizmişsin be sen,biz de adam sandık.
-Sandık sensin,adam görmemişsin zıbık!
-Zıbık ne be?
-Hadi canım,Erenköye kadar yolun var…
-Senin…

Çtonk! (Yüze kapanan kapı efekti)

Çıtırt (tekrar açılan kapı efekti)

-Sen nasıl…

Çtonkkkk!!! (az önceki sertliğin yetmemesi üzerine daha sert kapatılıp,ileride apartmandan şikayet yedirtecek kapı kapatma efekti)

Evet okuyucu,lütfen güzel geçin benimle. Kendi evin gibi ,rahat ol yahu… :))

Sence paylaşmaya değer mi?

İlginizi çekebilecek diğer yazılar