Anahtar Parça:Ana Johnsson-We Are

Yine mi geldim buraya?
Yine mi lanet kafamın içindeyim?
Algılar durun artık,bu ne hücum?
Sizce ben cephede miyim?

Bu ne dünya kafamda?
Bu ne çelişki?
Baktığımda iyi bu insanlar,
Sözlerinde melekler…
Peki ya gerçek melekler?
Onların gözlerinde
Hangi pozisyonda bu cisimcikler?

Bir yanda savaş olur,
Diğer yanda Hadise tartışılır…
Bir yanda gariplikten ayakkabısız dolaşırlar,
Diğer yanda dolarlar havaya saçılır…
Sonra çıkar bu insanlar sokağa,
Aynı havayı solur,
Aynı toprağı koklar,
Aynı oksijeni yakar lanet olasılar da
Gün gelir insanlıktan bahis açılır…

Her bu bahiste maskeler takılır,
Şuursuz akıllar,telli bir vizyonda,
Fütursuzca,insan gibi görünmeye çalışır.

Onlar,insanlar aç yatarken
Gece kulüplerinde milyarlar harcayanlardır.
Bunu duyunca da
Utanmadan üste çıkmaya çalışanlardır.

Dur zihnim dur,
Dur kalbim…
Bu ne dünya kafamda?
Bu ne çelişki?

Bir yanda işçi çıkarırlar,
Diğer yanda yeni spor arabalar alırlar.
Birileri vardır ki çok şikayetçidir her şeyden,
Ama ancak çeneleri çalışır.
Günün sonunda onlar da
Uykularında çok rahattır…

Bırakın algılar peşimi…
Bırak vicdanım muhasebeyi…

Bu mu ulan gri?
Bu mu ulan terazi?

Bırakın algılar peşimi,
Bırak peşimi kalbim…
Bu zombi diyarında
Azınlıktayız ne yazık ki…

Yaşa ve öl adam gibi…
Ya da…
Biri kuyruğuna basıp anırtsın da
O zaman göreyim seni…
İntikam için kalkarsın da,
Topraktır yerin ancak tez elden…

Hayır dostum,hayır!
Ne rejimdir huzuru koruyan,
Ne ordular,ne de melekler…
Huzur varsa bir yerde azıcık bile olsa,
Vicdan vardır aromasında…

Dediler ki “bize ne”
Dediler ki “hadi canım”
Dediler ki “sen mi kurtarcan?”
Ve aynı densizler dediler ki
“Değişmez,uğraşma…”
“Öğrenilmiş çaresizlik” dedikleri
Tam da bu olsa gerek…

Dediler ki “kurtarıcı gelecekmiş”
Dediler ki “hiçmişiz…”
Dediler ki “yılan bin yıl yaşamalıymış”
Ve aynı densizler dediler ki:
“bunu benim atalarım söylemiş”

Dur,dur,dur…
Dur kalbim…
Bu ne dünya kafamda?
Bu ne çelişki?

Çelmek,çalmak,
Çelişmeye çalışmak
Çalışmaktan usanmak
Bilmez dünya…

Anca çelişmeye çalışır zaten,
Anca takışır,savaşır,ezer…
Birlikte yükselmek varken
O hep tek olup yenmeyi tercih eder…

Dur aklım,dur dilim
Dur ey uslanmaz kelâm!
Sus da bir sessizlik olsun,
Akamadı bekliyor zaman…
Dur da aksın yine yolunda,
Aksın senden benden,
Candan,yardan,
Rezillikten,cihandan habersiz…

Hey siz!
Zombiler!
Hepiniz ucubesiniz!

Fark edilmemiş bir eksik,bir dip not: Öğrenilmiş çaresizlik (Learned Helplessness);Martin Seligman’ın yaptığı deneyler sonucunda ortaya attığı bir teoridir.Genel olarak; “Rahatsız edici bir durum karşısında,bu durumu bertaraf edemeyeceğini düşünerek duruma tepkisiz kalmak,başa gelen kötü durumu önceki deneyimlere dayanarak bir şey yapmaksızın kabullenmek” şeklinde açıklanabilir. En azından bu benim teoriden anladığım şeydir. Hakkında detaylı bilgiye wikipedia(tıklayın) ve diğer kaynaklardan ulaşabilirsiniz.