8
Kahraman – Hem Katil, Hem Maktül
Ey okuyucu! Bu okuduğun,o üç beş satırlık sıradan yazılardan değil! Bu öylesine sayfa doldurmak için yazılmış da değil! Bu hissedilerek yazılmış ve hissedilerek okunacak bir yazı! Bu beklediğinden uzun, beklediğimden kısa bir yazı! Tahammülün yoksa kelimelerime, hiç okuma! Ya da oku ve hisset benimle… Hisset ve unutma!
Max Payne isimli oyunun çello yoğunluktaki tema müziği* eşliğinde dokundu kâtip klavyeye…
Kahraman düştü yavaşça dizlerinin üstüne… Haykırıyordu ailesinin yanmış bedenlerinden dolayı gök yüzüne… Melekler bile titredi gırtlağının değil, yüreğinin sesiyle…
read more
8
Kahraman – Ve Kaos Gelir…
Taktı kulağına mp3 çalarını, Linkin Park – A place for my head çalıyordu…
Intro’yu bekledi… Derin bir nefes aldı… Ardından melodiye davul girdi…
“I watch how the moon sits in the sky
On a dark night shining with the light from the sun
The sun doesn’t give light to the moon
Assuming the moon’s going to owe it one”
read more
8
Kahraman – Ziyaret
Hhhhııı…
Hhh…
Bir şey yine uyandırdı onu. Başkası olsa tıkırtı derdi, vücudunun ihtiyaçları derdi, sabah ezanı derdi… Ama o bunların hiç birinin kendini uyandırdığına inanmıyordu. Onun inandığı şey; uykuya daldığında öldüğüydü. İnsanların ölüm dediği şeyin uykudan farkı, tekrar bu dünyaya uyanmamaktı. Ona göre aslında neye uyandıklarını da bilmezdi insanlar. Rüyalarında da bazen rüya görürler, uyanırlar, hatta gördükleri rüyayı anlatırlar ama uyanana kadar o yaşadıklarının da anlattıklarını kapsayan başka bir rüya olduğunun farkına varmazlardı. En ilginç şey de, her seferinde o “rüya”ya öylesine kapılır, öylesine bağlanırlardı ki “her şeyin bir rüya olabileceği” hiç ama hiç akıllarına gelmezdi.
read more
8
Kahraman – Ölüm meleği
“Kahraman” mutlu insanlara yazılmadı. Onlar okumasın!
“Kahraman” masum olanlara yazılmadı. Onlar alınmasın!
“Kahraman” vicdana yazıldı, nefsler utansın…
***
Metallica – Wherever I May Roam çalıyordu… Kâtip dokundu klavyesine yine hüznüyle… Dehşetiyle… Acizliğiyle… Özrüyle…
read more
