13
Efkâr…
Nev-Efkârlıyım çalıyor fonda. Ciddiyim yine bu gece. Sadece hayat kadar ciddi… Uyuyor, uyanıyorum… Uyuyorlar ve uyanıyorlar… Her uyku bir ölüm, sadece üstlerindeki topraktan yoksunlar. Her gün salıveriliyor uyanışla bedenlere şu canlar da, bir gün olsun ruh dinlenmiyor. Düşünce akla düşman, nefs ahlâka… Ama nefs hep güçlü, nefis tatlar dile aşina…
Gün batıyor, hayat var olmayandan bir kez daha eksildi. Ney dolmuş benliğime şu akşam vakti, aramış da bulamamışım içinde kendimi. Bir ayak hep çukurdaydı, ama yaşlanınca bunu söyleyecektim. Ölümden mi korkarım, cehennemden mi? Yoksa inanmam bunlara da yitip gitmekten mi? Gönül çoktan inanmış, dil inkâra yeltense yazık. Ama korku azaptan değil, uyanmaktan değil… Korku mahcubiyetten, utanmaktan…
Yandım, kül eylendim anka misali de, her yeni doğuşta sardım şarkıyı başa. Her sarış sildi tecrübeyi de kaldım saflığımdan öte salaklığımla. Ya ben gidecektim aklımdan, ya aklım benden… Ne o gitti, ne ben gittim. Genellemeler şimdi tozlu raflarda…
Kaldır beni ey ruhum, tıkıldın kaldın şu beden dediğin zindana. Terk etmeden zindanı, iki kelâm et de doldur gözlerini. Anlam dolsun tuzlu damlalar da, atmos olup karışsınlar semaya. Acıları kalacak merak etme, sadece dudaklarını yala…
“Dün bugün dedim gönlüm avuttum,
Yarın yetmezmiş bilmedim…
Dert bir yandan, sevda bir yandan,
Derman yetmezmiş bilmedim…
Sitem ne çare… “
Şehr-i Kasya kokusu var burnumda da, dökülüverdi kelimeler satırlara. Söz bitmedi, bitmez… Ama şimdi sıra, satırları duyanda, yutkunup ruha sunanda. Ruhların kabulünden öte kelâm etmişiz, kime ne fayda? Faydalar bize uzak kaldı, umut başka üflenmişlerde; bilinmeyende kavuştursunlar diye bizi huzura…
İlginizi çekebilecek diğer yazılar
1 Yorum Neye? Şuna: “Efkâr…”
Yorum yazın
“Ölümden mi korkarım, cehennemden mi?” bu sözünü çok beğendim. Ölümden korkacak olsak cennete gitmeyi bu denli istemezdik bence.
güzel yazı
devamını bekliyorum paylaşımlarının :))