Anahtar Parça:Gökçe-Aradım Seni

Evvel zaman içinde…

Koştum geldim,hadi durma vur tokadı…
Saçtım geldim,hadi ama
Kır artık umudumu…
Koptum gittim,diplerdeyim,
Kanım fazla geldi,
Bak tam şurda,
Kes at “aort”umu…

Bir söz,bir bakış,
Kendime söylediğim yalanlara inanış,
Ve gözlerde bir tutam kararış…

Ne acı kalır, ne ses,
Ne sen kalırsın,ne nefes…
E zaten yoktu sensiz nefes…
Can bana,sen bana,
Ben de buralara fazla galiba…
Ya da eksiktim aslında…

E tabi,burası harikalar diyarı;
Aşkla bulursun kafayı…
Bir bulur,bir kaybedersin,
Bir vurur duvara,
Bir merhem sürersin…

E geldim işte,
Vurdur,buldur,
Kırdır kafayı…

Ah canım,kıyamazmış da,
Pek bi insancılmış.
Aşık adamı insan kılıfına
Ne güzel de sığdırmış.

Mantık yok,
Düşünce yok,
Acı yok,korku yok…
Nerde kaldı insanlık?
Seninki sadece
Kendini kandırmakmış.

Acıma,koruma,umursama…
İhtiyacım yok ki tüm bunlara.
Sil gözlerini gözümün önünden yeter.
Yapamaz mısın?
Sen de amma işe yaramazmışsın…

Neyse gittim,
Üzül emi…

Tüh,üzülmedi..

….

Şimdiki zaman içinde…

Salaktım…
Salaklığıma yanarım…
Meğer tek hatammışsın.

Mutluyum çatla emi…
…
Niye çatlıycaksan…
…
Bitti.
..

Geniş zaman içinde…

Dünya döner derler de,
İnsan dönmez sanki üstünde.
Dünya döner kendi ekseninde ama,
İnsan sanır;döner insanın çevresinde.
Herşeyi kendine biçer,
Herşeyi kendine bulur,
Herşeyi kendine arar,ister ve o an…

O an kör olur işte…
…

İnsan…
Ne manyak şeysin lan…

Yazar Notu: Hayır,müzik alakasız değil…

Resim kaynağı

Anahtar Parça: Missy Higgins-Angela(En altta…)

Bak yine yağmur geliyor…
Hava yine kararıyor kararsızca.
Tepeleri göremiyorum bu binalar arasında,
Yıldızlara bakmayalı da çok oldu aslında…
Nerdesin ay,nerdesin gökyüzü,
Şehir,neden saklıyorsun onları arkanda?

Rüzgar eserken böyle kapalı havalarda,
Yoktur olmak gibisi onunla.
Alır ellerini gezdirir yüzünde,
Uykulu gözlerle bakar yüzüne ve
Uykunu getirir sonunda.
Güzel bir gülüşle sarılır bedenine de
Kendini bişi sanırsın o anda.

Yavaşça uykuya dalacaktır o bankta,
Yağmur gelecek uyandıracaktır sonra…
Ela gözler dikilirken gözlerime,
Ben dalıp gidecekken tam derinliklerine…

Açılır gözlerim yavaşça…
Gider o “hayali” gerçeklik ve
Kalırım gecenin bir saatinde
Minicik odamda,minicik dünyamda,
Her zamanki gibi yine tek başıma…

“Angela-Angela…”
Neresinde hüzün var bu şarkının bilmem…
Şarkıdan mı göz yaşları,
Yoksa hep bir şeylere özlemden mi,
Çok mu duygusallaştım farketmeden?

Napıyosun oğlum,sil onları,
Hıçkırmak da nedir ağlarken?
Merak etme biliyorlar,
Erkeklerin de göz yaşları var,
Yaz çekinmeden…

Ah be şarkı naptın?
Ah be aşk naptın?
Ah be hasret…
Ah be kader…
Ah be hayat…

Sözler uçup yazı kalırdı,
Yazı kaldı da,sözler niye uçmadı?
Her beni sevdiğini söyleyişin,
Her güzel an,dün gibi aklımda şimdi,
Hiç biri kaybolmadı…
Ama duygular meğer hayaletmiş,
Harflerin içine saklandı…

Biliyorum silicem yine gözlerimi,
Biliyorum yine devam edicem eskisi gibi…
Aktı gitti bak dolanların hepsi,
Hiç ağlamamışım,üzülmemişim gibi…

Bak geçti hepsi,bitti…
Ağlayan o masum çocuk
Uzaklarda bir yerde şimdi…
Bir noktaydı hepsinden geriye kalan,
Adettendir,onu da koydum gitti.

Anahtar Parça;

Anahtar parça: Hans Zimmer-Cry

Düşüşler…
Ah bu düşüşler kanatıyor adamı.
İyileştirecek biri yoksa
İltihaplanıyor içindeki yara.
İğrenç bir irin tabakası
Yüreğine çörekleniyor da
Akıtamıyorsun bazen dışarı.

Ama biri çıkıyor bazen
Kaldırıyor seni
Siliyor üzerindeki çamurları
Teşekkürün aslında
Minnet dolu bakışlarında saklı
Yine de kelimler dökülüyor dudağından
Ama “teşekkür ederim” şimdi
Kibarlığın sahte maskesinin altında
İçtenlikten birazcık uzak kaldı.

Gözlerine bakıyorsun usulca
Kaçak bakışların tedirginliğinde
İlginç fısıltılar saklı.
Karşındaki bir insan
Ama meleğe benzetiyorsun nedense
Aklın hiç melek görmedi ki,yüreğin belki
Ama en azından onu böyle görmekte
İkisi de şuan çok haklı.

“Önemli değil” cümlesinin akabinde
O sıcak tebessümle saçılıyor havaya
Güzel duyguların minik polenleri
Polenlerin hedefinde sevgi var
Çimlenme zamanı yaklaştı…

Hafifçe sızıyor polenler ağzından içeri
Yemek borusuna bir nefeslik uzaklıkta
Karışıyorlar soluk borusunun kanallarına
Gittikleri yerde tel örgüler var
Atlıyorlar onları oksijen kılığında
Kendilerini kızıl nehre bırakıyorlar
Huzur içinde,yavaşça…

Damarlarında geziyorlar önce
Titriyorsun bazen,
Adrenalinin artıyor hatta arada
Tanımıyorsun çünkü onları
Henüz bir mikrop onlar vücudunda.

Savunma birliklerin ayakta
Muhtemelen durduracaklar onları
Her zamanki gibi…
Ama sızıyor içlerinden birileri kargaşada
Şekerleri ayartıp geçiyorlar karaciğerden
Artık dönüş yok onlara…

Sonra geldikleri yer
Dört odacıklı bir disko
Bas çok iyi burda
Hoşlarına gidiyor ritm
Dans etmeye başlıyorla yavaşça
Dans ettikçe onlar yeşeriyor bir şeyler
Işık sızıyor kalbine bir yerlerden
Ruhuna açılan kapıdan szıyor belki de
Akıyor bu ışık kanına,damarlarına.

Hani o çöreklenen irin vardı ya
Anında kül oluveriyor bu ışıkla…

Kalbin daha hızlı şimdi
Gözüne giden damarlarda
Pembe boya miktarı hat safhada
Öyle ki algıların bile zayıfladı
Uçuyorsun,uçtuğunu sanıyorsun baksana…

Hey,hey…
Sakin ol,güzel bir hediye bu sana…
Bu tattığın,tadacağın en güzel
En tatlı duygulardan biri.
Çok şirin,şeker birşey
Çikolata gibi…
Aşk diyorlar buna…

Ha bu arada
İlerde bir gün kanın yavaşlayacak
Sakın korkma…
O polenler hala damarlarında
Esrar gibiler artık
Karşı koyamazsın onlara.
İstersen bir dene
Uzağa fırlat onları da
Gör,canın nasıl acıyor sonra…

Beklediklerim ulaşmaz kulağıma…

Kulaklarıma inanır hemen lanet zihnim,

Kalbim acır,yine de dayanır bu sancıya.

Ya ben ben değilim,

Ya suretim kendinden gafil,

Ya da kifayetten uzağım hep,

Bensiz akar cümlelerim.

Bazen tevazudur gerçeğin örtüsü,

Bazen de incitmek korkusu…

Yalan girdiğinde titrer içim,

Ne ben beni ezer geçerim,

Ne de atmosfer ahalisine

Kibirle karışır sesim.

Bir parlar bir söner alevim,

Objektiften sızar ışığım tüm gücüyle

Bas işte o an deklanşöre,

Bas ki mutlulukla dolsun o mat film.

Biliyorum olmuyor bazen…

Bazenler heplere yenik de düşüyor bazen.

Biliyorum…

Ama…

Somurtan pozlarım çoklaşsa da,

Ben buradan göçer giderim edası

İllet gibi suratıma yapışsa da,

Gözlerim hipermetropçasına ufka dalsa da,

Burdayım,bir yere gitmiyorum…

Çünkü…

Çünkü seni seviyorum…

İnandıklarını yıksam keşke üfleyerek,

Önyargıların uçup gitse öylece…

Ulaşsa tüm satırlarım kalbine…

Ulaşabilecek kadar değerli olsalar keşke…

Bir şarkım olsa unutulmasa,

Bir öpücüğüm olsa,uçursa bulutlara,

Bir ben olsa hep yanında kalsa,

Bir ben olsa beni sana anlatsa…

Ne benden o ben çıkar,

Ne satırlar kalbine uçar,

Ne dudaklar öyle dokunur tene,

Ne de şarkım çalınır son bir kere…

Bir şeyler kırık döküktür,

Bir şeyler ufalanmıştır gitgide,

Ama severim ben yine de…

Korkarım hep seni üzmeye,

Korkarım kendimi senden esirgemeye.

Yalnızlık boğarken beni,

Yalnızlığa boğamam seni,

Bırakamam o iğrenç dehlizlerde…

Ama belki benimdir dehlizin kendisi,

Belki bendedir yalnızlığın laneti.

Belki bitmeli bu işkencen sen gülebilirken,

Belki limanda başka gemi vardır.

Binip gitmelisin belki

Benimkinin geleceği gün meçhulken.

Hepsi dursun bir yerde…

Tek bir dilek var şimdi içimde:

Sarılmak istiyorum doyarcasına,

Hissetmek istiyorum seni,

Güzel kokunla birlikte.

Gözlerin değsin gözüme,

Ellerin değsin tenime,

Sonra ne olursa olsun…

Ne olursa olsun be!

Üzüntüler kırgınlıkla kol kola,

Uçup gitmiş oldu böylelikle.

Ben çok sözcük israf etsem de,

Bilirim,böyle kavuşacaktır cümlelerim nihayete.

Uykunun kollarındasın şimdi,

Keşke bana da yer olsa içerde.

Bak yalnızım yine bu saçma şehirde.

Uykular tatsız yine…

İçim doldu,

Taşması an meselesi…

Ben bitireyim bu şiiri en iyisi,

Yoksa bitmez bu gidişle…

Cümleler karışırken harflerin gizemine,

Uzanırken gece gündüzün maviliğine,

Uykum da gelmişken iyice,

Bedene bir küçük mola geldi misafir takımdan,

Basket olmazdı zaten turnikeye girsem de…

İyi uykular aklım-misafirim,

Evindeymiş gibi davran bedenimde.

Arada da ruhuma yer aç,

Uçursun beni bilinmeyenin

Sevdiğimle kesiştiği güzel şehirlere…

“Kelimeler dökülmedi,
Kaldı dilimin ucunda.
Kuvvetli asitmiş meğer,
Deldi gırtlağımı,
Aktı kalbimin ortasına.

Çıkacak hepi topu iki minik söz
Düşemedi,tepinse de,çırpınsa da…

Bu gece yalan yok,
Bu gece bakışlar yerde değil,
Gözlerin dudaklarında.

Ayların ağırlığı bir yana,
Dokunuşunun soğukluğu
Mahal vermiyor dayanma olasılığına.
Öyle alışmışım ki sana,
Nasıl bırakırım,nasıl silerim?
Hayat nasıl reva görür bunu bu aşka?

Yanımda olman için çıldırdığım zamanlar,
Bu gece öyle uzaktı ki bana.
Beni kıpır kıpır alevlendiren sen,
Hiç üşütmemiştin bu kadar fazla.

Görmüyorsun,eriyorum zırhımın altında.
Bırakamam,her hücrem haykırıyor seni bana.
Yankılar düşlerden fırlıyor,
Kabusumu yaşıyorum şimdi hayatta.”

Kız yutkundu,uzandı kalbinin can damarına:

“Bak kırık kolum kanadım,
Nasıl geldik bu hale bilmiyorum,
Ama nolur yapma,bırak dese de dilim bırakma!
İkna et yine beni,bunu da yeneceğimizi söyle,
Bir şans daha tanı aşkımıza.

İlk öpüşünü unuttum belki,
Ama muhtacım dudaklarına.
Belki tutup kaldıramadım bizi,
Ama yandım gecelerce,
Sadece külüm kaldı sabaha…
Anka misali külümden doğdum,
Alevler içinde ulaştım hep akşamlara.

Susadım sana,
Kanamadım hiç,
Kanamam daha da…

Ama yorgun kalbim bitsin diyor hala.
Tut,kurtar yine beni.
Alamasın dehlizlerim ruhumu,
Beni bırakma bana.

Üşüyorum,
Saklanıyorum hıçkırıklarıma.
Çekildim küçük bir kız gibi kabuğuma.
Kır kabuğumu,al hadi yine beni kanatlarına.

Suskunluğum,tehlikemdir.
Boz suskunluğumu,
Dayanamam yoksa…”

Birer damla yaş süzüldü gözlerinden.
Sakladılar birbirlerinden.
Kız erkeğe baktı kaçamak bir bakışla,
Erkek gözlerini kapamasını söyledi.
“Konuşma” dedi.
“Eğer bir kaç dakika sonra bile
İstiyor olursan gitmemi,
Giderim,bakmam arkama…”

Kapattı yavaşça eliyle kızın gözlerini.
“Açma” dedi.
Ellerini tuttu,parmaklarında gezdirdi.
Yüzüne götürdü,kokladı,öptü kızın ellerini.
Sonra yanaklarında bıraktı ve
Erkek de kapattı gözlerini.
Kız defalarca gördüğü yüzü,
Tanımaya çalışıyordu elleriyle
Bir kör gibi.
Sonra yanaklarını tuttu,çekti kendine.
Erkek de buldu onun yanaklarını,
O da çekti kendine.
Tuzlu suya bulanmış dudaklar,
Kavuştular bir kez daha sahiplerine.

Gülümsediler yaşlar içinde,
Sarıldılar birbirlerine sıkıca.
Öyle sıkı sarıldılar ki,
Azrail’e bile yer kalmadı sanki arada.

Peki ne oldu şimdi?
Ne içindi göz yaşları?
Biterken ne olmuştu onlara?

Boşver be dostum,
Ayrıntılar lazım değil hayata.
Sen yeterince sıkı sarıl,
Azrail gelse dokunamaz kılına…
Gözleri de iyi tanı.
Aşk dediğin nefes alır;
Ciğerleri kalptir,
Nefes yolu da başlar
Gözlerin dudaklarında.

Kızarmış ekmeğin enfes kokusu
Ha değecek,ha değdi burnuma.
“Mutfakta biri mi var” gibi,
“Liptonvari” bir sloganla
Veda ediyorum yatağın bana sarılmış
Sımsıcak,huzurlu kollarına…

Mutfağımıza uzanan koridor
Öylesine kısalmış ki
İki saniyede geldim sanırım mutfağa.
Kızarmış ekmeklerin buharı
Selamlıyor beni üstündeki bezin kenarında.
Çaydanlık pek bir gururlu,
Heybeti,şişko göbeği aynı yerinde hep,
Tepki vermiyor bana.
Sevdiğim çilek reçeli daha bi canlı,
Daha rengi dolgun sabah ışığında.
Gözlerim jerry’nin tom’u geçip,
Buzdolabına ulaştığı andaki gözleri gibi
Faltaşı olmuş,ağzım sulanmış,
Saldırasım var masaya…

Bugün bana kıyak geçmişsin belli ki
Gazete,ekmek bi de sen yoksun,
Kahvaltı tamam da,gazete ve ekmek…
Kesinlikle kıyak geçmişsin bana…
Bir yağcılık mı sezmeliyim diyip
Pis bi sırıtış konsa da yanaklarıma,
Hemen kovuyorum onu,pataklıyorum,
Bana yapıyorsun çünkü bunu arada.
Sebebini her sorduğumda cevap aynı;
“Bugün daha bi hoş göründün gözüme galiba…”
:)(evet,akabinde gülücük tabi :) )

Kapı olabildiğince sessiz açılıyor,
Belli ki süpriz hazırlığı vardı burda.
He he,ne yazık ki uyandım!
Ama bu da süpriz oldu sonuçta bana.
Hemen saklanıyorum mutfak kapısının arkasına,
Vee…
“Ödümü koparttınn!!” nidasıyla yumuşak bi yumruk
İniyor göğsümün ortasına…
Sarılıp kocaman bir öpücük verme isteği
Çoktan sızmıştı zaten aklımın her noktasına;
Hayata geçiriveriyorum o anda.
Öpücükten sonra gözlerine bakıp,
“Seni seviyorum” diyorum hafifçe.
“Ben de” diyorsun aynı tonda.
Birden kucaklayıp döndürüyorum seni havada,
Çocukça bağırtmak istiyorum seni.
Bir kaç yumruktan sonra indiriyorum yere,
Yumruktan değil tabi,yorulduğumdan alsında.
Kiloyla ilgili espriler gelse de aklıma,
Yapıp gıcık etmek istemiyorum o anda.
(Yalan!
İstemesem gelir mi aklıma…:)  )
Sofraya oturuyoruz ve
Teşekkür ediyorum bu güzel süpriz için sana.
Gazeteyi verir misin diyorum sonra,
Alırken yere düşürüyorum “yanlışlıkla”!
“aa bir şey düştü arasından” diyorum,
Bakıyorsun aşağıya merakla…
O da ne? Uçak biletleri var yerde.
“Bu ne?” diyorsun şaşkınlıkla.
Ben de “bir haftalık tatil için uçak bileti” diyorum.
Çok da umursamaz bir tonda.
“Ne tatili nasıl yani,ne zaman?” falan diyorsun,
“İki gün sonra” diyorum,
“Az önce iznini ayarladım telefonla.
Zaten izne çıkma vaktin de gelmişti.”

“Manyaksınn” diyip fırlıyorsun yanıma.
Bu hakaretin sebebini sorgulamadan
Bilinçaltımla dönüştürüveriyorum iltifata.
Bir öpücük daha alıyorum sonrasında…

Güzel bir gün nasıl başlar?
Minik bir tebessümle aslında.
Sen varsan,biliyorum,
Mutlaka gelir o tebessüm,
Konuk olur yanaklarıma.

Özlemim dilimde,
Sevgim yüreğimde,
Sabrım doruğunda,
Geçecek ömürden bir kaç yıl ama
İnşallah kavuşacağız sonunda.
Neler var daha kim bilir yaşanacak,
Seninle olsun isterim ne varsa…