Evet uzun aradan sonra eğlenceli bir Trabzon doğa kampını da ardımda bırakarak huzurlarınıza gelmiş bulunuyorum. Bu arada buradan da hemen duyurusunu yapayım: Arkadaşlar bilmeyen varsa;üniversite öğrencileri için “Gençlik Hizmetleri Dairesi”nce yazın doğa kampları düzenleniyor ve fiyatları accayip uygun. Örneğin benim katıldığım Trabzon-Sultan Murat Yaylası doğa kampının fiyatı 120 TL idi. Bu fiyata İkizdere’de rafting,Kalkandere Şelalesi’nde kaya inişi,Sümela Manastırı ve Trabzon şehir gezisi,yaylada da paintball,yapay duvar tırmanışı,ipte yürüme ve doğa gezisi etkinlikleri dahil. Ayrıca üç öğün (öğlenleri genelde dışarda olunduğu için kumanya verilmekte) yemek ve bulutların üzerinde güne uyanma keyfi de fiyata dahil. Allah devletimize zeval vermesin diyelim. :) Hepinize tavsiye ediyorum arkadaşlar bu kampı. 2200 metrede tek derdiniz eğer hava kapalıysa soğuk ve çamur olacak. Onu da tanıştığınız insanlarla ve gece etkinliğinde tepeceğiniz horonla yenebilirsiniz. (Test edildi,onaylandı.)

Herneyse,kamp konusunu en sona koyacağım fotoğraflarla kapatıyorum.Gelelim asıl başlık konusuna. Konu aslında o kadar da uzun değil ama benim gerçekten hoşuma giden bir şeydi,sizlerle paylaşmak istedim.Eminim aranızda OZ Büyücüsü kitabını küçüklüğünde okumuş veya filmini izlemiş olan çoktur. Sci-Fi.com ‘da bu kült film üzerine Zoomquilt’ten esinlenerek bir “sonsuz yakınlaşma-Infinite zoom” çalışması yapılmış ve her sahnede bilgi verilerek hikaye yaşatılmış. Hikayenin sanıyorum ki orjinal adından esinlenilerek çalışmaya da “Tin Man-Teneke adam” ismi verilmiş.

Flash programıyla hazırlanmış olan siteye girdiğinizde önce alt kısmın dolmasını bekliyorsunu ki bu biraz zaman alıyor. Çünkü yüksek çözünürlükte 60 resim yükleniyor o anda. Daha sonra yolculuk sesler ve köşede gerektiğinde yanıp sönen işaretle birlikte başlıyor. Her sahnede sol üst köşeye gidip “scene info” kısmından sahne ile ilgili bilgi edinebilir,hikayeyi de biraz hatırlayabilirsiniz. Sol üst köşede çift taraflı oku hareket ettirerek ileri ya da geri gidebilir,hızlanıp yavaşlayabilirsiniz. Bu ilginç çalışmanın ve buna esin kaynağı olan Zoomquilt’in adresleri şöyle:

Zoomquilt 2 , The Infinite O.Z.

İyi seyirler size… :) Bunlarda kamptan bir kaç foto:

Bulut yine aldı pozisyonunu
Soğuk,kınından çıkardı kılıcını.
Saftı bulut,masumdu.
Acımasızdı soğuk ve katledecekti bulutu!

Yine gard pozisyonuna geçtiler ve
Kükredi bulut “bana bulaşma!” diye.
Aniden aydınlandı gök ama
Soğuk zalimdi,soktu kılıcını bulutun göğsüne.
Kılıcın değdiği yerler kanadı,
Aktı galonlarca kan gökten birden bire…

Bulut haykırdı acı çığlığıyla,
Gürledi,gökler ve yer aydınlandı yeniden.
Şimşek derdi faniler buna,
Ama kılıçlardı aslında gürleyen.

“Neden?” dedi bulut,”Neden yapıyorsun bunu?
“Ölmelisin” dedi soğuk.
“Mikail böyle emretti!
Sen küllerinden doğacak bir ankasın.
Yerdekiler içinse adının meali “umut!”.
Boyun eğdi bulut ve
Sabırla akıttı kanını yerin güzel çehresine.

Damlalar yarıştılar birbirleriyle.
Hücreler onlara hasretti,onlar hücrelere!
Su bile hasret çekiyordu evet!
Çünkü hücre olmadan su
Dönüşüveriyordu anlamsız moleküllere…

Tıp,tıp,tıp…
Ve…
Tıpır tıpır tıpır…

Damlalara baktı bir çocuk ve
Dedi ki omzundaki meleklere;
Duyuyor musunuz nasıl da koşuyorlar,
Nasıl da sevinçliler buraya geldiklerine!
Açtı ağzını göğe,
İçti vampirliğinden gafil,
Bulutun kanını kana kana,
Hatta sömüre sömüre…

Bir genç açmıştı kollarını göğe,
Tek başına ve sessizce…
Bir “kuzucuk” dokunmuştu cama,
Buğusu düşmüştü üzerine.
Dayanamadı,açtı camı,kavuştu damlalara da,
Döndü hayata,yeniden geldi kendine.

Damlalar sızdı toprağın damarlarından,
Girdiler içeriye.
Sızdılar tüm hızlarıyla
Bulabildikleri tüm hücrelere.
Büyük bir şölen vardı bu gece,
Gözle görünmeyenlerin
Pek de umursamadığımız evreninde.

Bir kız ağladı bugün,
Bir çocuk güldü damlaların müziğiyle.
Bir kısmı kaçtı nimetten,
Bir kısmı basamadı rahmettir diye.
Bir kâtip vardı kelâmı aciz,
Düşürdü kalemini elinden de,
Kalem yazdı yine kendi kendine…

Yağmur dinerken şehrimde,
Müthiş kokusunu bıraktı toprak,
Minnetindendi bu belki de…
Yağmur dinerken şehrimde,
Mutluydu çocuk,
Silmişti kız gözlerini sessizlikte.
Yağmur dinerken şehrimde,
Gözden kaydoldu birden damlalar ve
Yine bıraktılar beni kendime…